22

Oca

2010

Ulaşım

 Turgutlu'nun Manisa'ya uzaklığı 30, İzmir'e uzaklığı 45 km'dir. Şehrimizin merkezinin güneyinden E–23 (İzmir-Ankara) karayolu, kuzeyinden ise İzmir-Uşak-Afyon demiryolu geçmektedir. İlçenin ortasından ise E-93 karayolu geçmektedir. E–93 karayolu ise oldukça yoğun bir trafiğe sahip olup 2 geliş–2 gidiş olarak bölünmüş yoldur. Bütün köylerin yolu mevcut olup köy yollarının tamı asfalt kaplamadır. Yollar her mevsim ulaşıma elverişlidir.

İZMİR-KASABA DEMİR YOLU HATTI
 
 Turgutlu’da Demiryolu, Kasabanın kaderini değiştirmiştir. Batıya açılış kapısı olmuş, ilk modernleşme akımını başlatmıştır. Kasaba 10 Ocak 1866 yılından beri dünyayla bütünleşmiştir. Modern Türkiye Cumhuriyetinin Avrupa Birliği ile ulaşmak istediği noktaya Kasaba şu güne göre 5 nesil önce başarmıştır. Oğlumuzun, dedesinin, dedesi ilk trene binmiş ve İzmir’e 138 yıl önce gitmiştir. Tren hareket demekti, modernitenin ta kendisiydi, çağdaşlığın nedeniydi.. Durağan topluma ve kasaba yaşantısına heyecan katmış, yaşantıyı ve yaşam tarzında köklü değişimlere yol açmış, zaman ve mekan kavramlarını yeniden tanımlattırmıştır. Şu anda Kasaba sakinlerine özellik arz etmeyen 1,5 asırlık olay aslında kaderimizi değiştirmiş, önemli bir tarihi realitedir.

 Osmanlı İmparatorluğu’nda İzmir-Aydın demiryolunun imtiyazı 1856 yılının Eylül
ayında bir İngiliz Gruba verilmiştir. Bölgenin en önemli kenti durumundaki İzmir, uzun zamanlardan beri Anadolu’dan gelen uzun mesafe kervan yollarının son limanı ve o zamanın ulaşım, haberleşme, üretim imkanlarına ve ekonomik örgütlenmesine göre belirlenmiş bir bölgenin dış ticaret merkezi olmuştu. 19. yüzyıl boyunca İstanbul en büyük ithalat, İzmir ise en büyük ihracat limanıydı.

 1838 ve sonrasında imzalanan ticaret anlaşmaları, Osmanlı pazarlarının ve hammaddelerinin Avrupa ticaret ve sanayisinin çıkarları doğrultusunda dış ticarete açılması için gerekli ortamı sağlamıştı. 1866 yılında yabancılara toprak satın alma hakkını veren yasanın çıkartılması sonucunda İngilizler 1878 yılında İzmir yakınında tarıma uygun tüm toprakları ele geçirmişlerdi. Osmanlı devletinde imtiyaz sahibi olan şirketlerin yönetiminde söz sahibi olan bir çok kişide Fransızdı. Fransızlarda Düyun-u Umumiye’de  de önemli görevler almışlardı. Düyun-u Umumiye’nin Fransız sermayedarları için sağladığı en önemli çıkar, bir İngiliz şirketine ait olan İzmir Kasaba ( Turgutlu ) hattının bu şirketten alınıp bir Fransız şirketine satılmasını sağlamak olmuştu.

 Sekiz sarraf tarafından kurulmuş olan Şirket’in merkezi Londra’da idi.Şirket kurucularından biri, demiryolu işletmeciliğinin ilklerden biri olan Mr. Edward Price ( Nil’de köprü yapımından, Marsilyada tünel yapımı gibi tecrübeye sahiptir) idi. Bu şirketi inşat mühendisi olan M.O.Redem temsil ediyordu. 4 Temmuz 1863 yılında Şirkete verilen ilk imtiyaz ki bu imtiyaz Mr. Price tarafından Şirkete devredilmişti, İzmir – Kasaba arası olan 93 1/4 km.lik kısmını kapsıyordu. Yapıma 1864 yılında başlandı ve finansal sıkıntılarla birlikte 1866 yılında tamamlandı. 1866 yılında borsanın çökmesiyle iş hisse senedi satılarak değil borçlanılarak gerçekleştirilebildi. Bu yetkinin süresi 99 yıl ve sermayesi 800.000 sterlin veya 20 milyon franktı. Bu sermayeye yıllık net % 5 faiz Osmanlı  Hükümeti tarafından garanti edilmişti. Anlaşmaya göre Şirket net gelirinin yarısını masraf olarak çıkaracak, kalan miktar 2.310.000 franktan az olursa bu fark Hazinece karşılanacaktı. Ayrıca, Osmanlı Devleti istediği zaman karşılığını ödemek şartıyla şirketi alabileceği de belirtilmişti. Yolcu ve eşya nakli için düzenlenecek tarife hükümet ile şirket arasında belirlenecekti.10 Ocak 1866 tarihinde İzmir – Kasaba arası yani Aydın Demiryolundan birkaç ay önce işletmeye açılmıştır.

 Demiryolunun Kasabaya varmasından 2 yıl önce istasyon çevresinde büyük depolar yapılmıştı. Bu depolarda tarımsal ürünler depolanmaktaydı. Kasaba Hattı’nın açıldığı dönemden beri kullanılan Turgutlu’daki silo 1980’li yıllarda çıkan bir yangında kül olmuştur.

 Daha sonra Osmanlı hükümeti Kasaba ve Alaşehir arasındaki 76 km.lik demiryolunu 1873-1875 tarihleri arasında inşa etmiş ve bu yolun işletilmesini 1 Mart 1875’ ten itibaren İzmir-Kasaba şirketi elde etmiştir. Şirket faiz garantisi vermekle birlikte süresini 1 Mart 1891 tarihine kadar 16 yıla indirmiştir. Böylece mevcut şirketi 174 km.lik demiryolunun tüm hattını binaları, malzemeleri ve ekipmanları ile birlikte 1 Mart 1891 tarihinde devlete geri vermek üzere işletmeğe başlamıştır. Daha sonra 1887 yılında Somaya uzatılması Osmanlı Devleti tarafından karar verilmiş ve 1890 yılında hat Somaya uzatılmıştır.

 Hükümet daha sonra demiryolunu İngiliz Şirketinden geri satın almış ve tekrar Mösyö Nakelmakirs’le bir anlaşma imzalayarak haklarını devretmiştir.. 17 Şubat 1893 yılında imzalanan bu anlaşma ile bu döneme kadar yapılan hatlar ve işletilmesi de 99 yıl süre ile bu kişiye devredilmişti. Nakelmakirs, yetkilerini 12 Temmuz 1893 te yeni kurulan bir Fransız – Societe Ottomane du Chemin de fer de Smyrne – Cassaba  et Prolongements  ( SCP) –şirketine – 16 Temmuz 1893 te 16 milyon frank sermaye ile kurulan - devretmiştir. Daha sonra bu şirket Türkiye Cumhuriyeti tarafından satın alınmıştır. 1 Haziran 1934 tarihinde ( 2487 Sayılı Kanunla )162.468.000 Milyon Fransız Frangı karşılığı Türkiye Cumhuriyeti Devlet Demiryolları İdaresine geçmiş ve bugün halen aynı hatlar kullanılmaktadır.